Eparhija raško prizrenska apeluje na Srbe na KiM pred sutrašnji protest

Eparhija raško prizrenska SPC apelovala je na srpski narod na KiM da u krajnje teškoj situaciji u kojoj je izložen otvorenoj represiji Prištine pokaže dostojanstvo, hrabrost, snagu, narodno jedinstvo i trpljenje. Ne smemo da dopustimo da budemo zastrašeni jer svako nasilje dolazi iz straha i nesigurnosti, svaki strah i briga iz nedostatka vere u Boga. Eparhija ističe da su se menjale mnoge vlasti na KiM, ali da je sa narodom bila i ostala njegova Crkva kao tkivo koje sve nas zajedno objedinjuje. Eparhija ukazuje da se svakodnevna gruba manifestacija policijske sile, pretresi, hapšenja, onemogućavanja primanja penzija i socijalnih doprinosa, uz grubo tolerisanje nametnutih albanskih opštinskih vlasti na severu KiM koje nemaju legitimitet većine građana, koriste kao sredstvo prisile i protiv srpskog naroda kome se onemogućava normalan život, osnovna prava i slobode. Eparhija naglašava da su, očigledno, za vlast u Prištini Srbi bili i ostali građani drugog reda i da se to vidi na svakom koraku bez obzira na licemerna pozivanja na ustav i zakone tzv. Kosova, prema kojima bi, valjda, svi građani trebalo da imaju ista prava, a najugroženiji posebno zaštićeni. Navodi se da je Crkva još od pre oružanog sukoba izražavala oštro neslaganje sa politikom tadašnjeg režima u Beogradu prema albanskom civilnom stanovništvu, kao što je i posle rata otvoreno svedočila i podizala glas protiv nasilja koje su sprovodile razne ekstremne albanske grupe na Kosovu i svo vreme se zalagala za dijalog i zajednički život. Eparhija raško prizrenska ističe da je, i pored svega toga, Crkva pretrpela i sama nasilje, da je 150 hramova SPC uništeno, a više desetina grobalja vandalski oskrnavljeno. Uloga Crkve nije da se bavi politikom, ali kada njen narod strada od nepravde, ona ima dužnost da podigne svoj glas protiv terora. Nažalost kosovske vlasti su na sve što je naša Crkva činila poslednjih 25 godina odgovorile pritiscima na samu Crkvu, kojoj se otvoreno negira identitet, osnovne verske i imovinske slobode. Takvo ponašanje ne može da donese dobra nikome jer ono što se na nepravdi gradi neizbežno pre ili kasnije se urušava i to vredi za sve one moćnike ovoga sveta koji z