ODJECI POBUNE U TEKSASU U SAD postoje 54 nacionalne garde koja je njihova uloga i zašto su američki predsjednici nemoćni kada im kažu NE

Sve veći broj ilegalnih prelazaka u SAD, koji od početka administracije Džozefa Bajdena, odnosno od januara 2021. do decembra 2023. broji 6.3 miliona, podstakao je guvernera Teksasa Grega Abota da još prije tri godine započne operaciju Lone Star. Ova operacija je državna inicijativa za raspoređivanje pripadnika Nacionalne garde Teksasa, Odjeljenja za javnu bezbjednost Teksasa (DPS) i drugog osoblja za sprovođenje zakona, na granicu sa Meksikom radi efikasnije kontrole ilegalnih migracija. Budući da granicu već kontroliše savezna Granična patrola, dolazak Nacionalne garde Teksasa i drugih lokalnih agencija unio je mnoge turbulencije u odnose ovih službi koje nikako ne mogu da nađu zajednički jezik. Tokom prethodne tri godine bilo je dosta međusobnih sporova, ali je definitivno najveći onaj koji svoju kulminaciju dostiže ovih dana - postavljanje 70,000 kolutova bodljikave žice duž granične linije. Naime, savezna Granična patrola je protiv ovakvog poteza jer im postojanje žice smanjuje sposobnost kretanja duž granice, posebno po obalama rijeke Rio Grande gdje se i vrši najveći broj ilegalnih migracija. Premda Nacionalna garda Teksasa i DPS povremeno presjecaju žicu kako bi pomogli migrantima u opasnosti ili ih procesuirali, Granična patrola to pak čini bez dozvole ovih drugih što još više pojačava tenzije na samoj granici. Konačno, spor je kulminirao početkom januara kada je Nacionalna garda Teksasa ignorisala odluku američkog Vrhovnog suda kojom je odobreno uklanjanje žice i nastavila izgradnju ograde duž granice sa Meksikom. U jeku ovih dešavanja postavlja se pitanje uloge i moći Nacionalne garde, ali i njene moći da ignoriše naredbe predsjednika SAD. Nacionalna garda je poseban dio američke vojske koji odgovara guvernerima država, a ponekad i predsjedniku. Iako je počela u cilju strateških rezervi vojske, garde su izrasle u ključnog partnera u vojnim operacijama. Svih 50 država, Vašington i američke teritorije Guam, Portoriko i Djevičanska ostrva, imaju svoje jedinice Nacionalne garde vojske, pa tako ukupno postoje 54 jedinice. JUST IN Florida Gov. Ron DeSantis is sending up to 1000 National Guard troops to Texas to help in their fight against illegal immigration. Good. We are here to join as Floridians to say that we need to stop this invasion at our southern border once and for all. - Biden pic.twitter.com/HAh6IkcKH7. Konkretno, Nacionalna garda Teksasa je vojna komponenta sa pola radnog vremena koja služi dvostrukoj misiji. Svaka jedinica garde služi pod komandom svog guvernera države da odgovori na prirodne katastrofe ili druge vanredne situacije u istoj. Pored toga, jedinice garde mogu se aktivirati za odbranu nacije kada je to potrebno. Posljednjih godina bile su aktivirane za mnoge unutrašnje probleme, uključujući prirodne katastrofe, pandemiju kovida, proteste protiv rasizma i izazove ilegalnih migrancija i kontrole granica. Kako je domaća uloga rasla, garda je takođe postala sastavni dio međunarodnih vojnih operacija SAD. Ipak, organizacija nacionalnih gardi je donekle zamršena, pa se tako sastoje od dva dijela - Nacionalne garde vojske i Nacionalne vazdušne garde, koje se obje smatraju komponentama vojnih rezervi SAD, ali se razlikuju od rezervi vojske i vazduhoplovstva. Gardu na saveznom nivou nadgleda Biro Nacionalne garde, čiji je šef general za četiri zvjezdice i član Združene komande, najvišeg savjetodavnog tijela vojske. Mnogi pripadnici Nacionalnih gardi služe honorarno dok istovremeno rade u privatnom sektoru. Članovi garde se obavezuju na jedan vikend obuke mjesečno, plus najmanje nekoliko nedjelja službe godišnje. Od januara 2023. širom Amerike postoji 450,000 članova Nacionalnih gardi, koji služe u 54 odvojene organizacije u 50 država, Vašingtonu i tri američke teritorije - Guamu, Portoriku i na Djevičanskim ostrvima. Inače, garde svoje porijeklo vode od milicija koje su osnovale američke kolonije. Te milicije su proistekle iz engleske tradicije organizovanja građana vojnika u cilju obezbjeđivanja zajedničke odbrane. Rođendan garde je stoga 13. decembra 1636. godine kada je kolonija u zalivu Masačusetsa stvorila prve pukove milicije. Te državne milicije su sačuvane nakon osnivanja Sjedinjenih Država, održavajući ravnotežu koju je tražio Ustav između državnih i saveznih vlasti. Tek početkom 20. vijeka, posebno nakon donošenja Zakona o miliciji iz 1903. godine i kroz oba svjetska rata, garde su transformisane iz labavo organizovanih mreža u dobro opremljene organizovane snage kakav je slučaj i danas. Većinu vremena državnu Nacionalnu gardu aktiviraju i njima komanduju guverneri saveznih država ili teritorija. Međutim, i predsjednici su ti koji mogu federalizovati garde u određenim slučajevima. Jedini izuzetak je Nacionalna garda okruga Kolumbija koja je isključivo pod federalnom kontrolom. Na primjer, predsjednici su pozivali jedinice garde u saveznu službu kako bi odgovorile na uragane, pojačale kontorlu granica ili pomagale u vojnim operacijama SAD u Avganistanu i Iraku. Ali, predsjednici rijetko federalizuju gardu države ili teritorije bez saglasnosti guvernera. Primjera radi, nakon uragana Katrina, predsjednik Džordž B. Buš odbio je da preuzme kontrolu nad Nacionalnom gardom Luizijane zbog