Glumac Gojko Šantić umro je juče u 78 godini. Jugoslovensko dramsko pozorište se povodom gubitka oglasilo saopštenjem koje prenosimo u celosti. Sinoć je u Beogradu preminuo Gojko Šantić, član Jugoslovenskog dramskog pozorišta od 1968 do 2011. Diplomirao je glumu na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju 1967, u klasi Mate Miloševića. Naredne godine postao je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta. Pripadao je takozvanoj generaciji Bojanovih beba, zajedno sa glumcima koji su primljeni tih godina. U matičnoj kući ostvario je više od trideset uloga među kojima se izdvajaju one u predstavama Koriolan 1970, Otelo 1977, Ja Rade Tomov Njegoš 1979, Tri sestre Prozorov 1981, Zli dusi Nikolaj Stavrogin 1984, Seobe Vuk Isakovič 1986, Valjevska bolnica Apis 1989, Vesele žene Vinzorske Falstaf 1993, Putujuće pozorište Šopalović Drobac 1985 za koju je dobio Oktobarsku nagradu grada Beograda. Poslednja uloga odigrana u JDP bila je Gajev u Čehovljevom Višnjiku 2000 godine za koju je nagrađen Statuetom Milivoje Živanović na Glumačkim svečanostima u Požarevcu 2000 godine. Gostovao je i na drugim pozorišnim scenama: Beogradskog dramskog pozorišta, Ateljea 212, Crnogorskog narodnog pozorišta, Narodnog pozorišta u Beogradu, Narodnog pozorišta u Nišu. Igrao je na filmu i televiziji. Najznačajniju filmsku ulogu Doroteja ostvario je u istoimenom filmu iz 1981 godine. Gojko Šantić je dobitnik brojnih nagrada među kojima su Oktobarska nagrada, Vukova nagrada i četiri Godišnje nagrade Jugoslovenskog dramskog pozorišta.