16. februar kroz istoriju - Rođen najveći srpski satiričar

Radoje Domanović je najveći srpski satiričar koji je sarkastično i duhovito slikao vlast ogrezlu u korupciju i nasilje, lažno rodoljublje i do servilnosti poslušno građanstvo. Rođen je na današnji dan, 16. februara 1873. godine u Ovsištu kod Kragujevca, u porodici seoskog učitelja. Djetinjstvo je proveo i osnovnu školu završio u susjednom selu Gornje Jarušice. Gimnaziju je pohađao u Kragujevcu, a Filozofski fakultet na Velikoj školi u Beogradu. Kao profesor srpskog jezika radio je u gimnazijama u Vranju, Pirotu i Leskovcu. Zbog političkih uvjerenja je kao protivnik Obrenovićevog režima proganjan, premještan i otpuštan s posla. Oženio se 1895. godine učiteljicom Natalijom sa kojom je imao čerku Danicu (1896 - 1956) i sinove Dragišu (1902) i Zorana (1905 - 1944). Poslije pada režima kralja Aleksandra Obrenovića 1903. godine, nezadovoljan malim promjenama u zemlji, pokreće politički list 'Stradija' u kojem pokušava da se bori protiv mana novog režima. Razočaran, odavao se sve više boemskom životu, mnogo je pio, i usamljen, ogorčen i siromašan umro od tuberkuloze u 35. godini života 17. avgusta 1908. u Beogradu. Radoje Domanović je bio beskompromisan i hrabar. Njegova misao britka i provokativna. On je prvi pravi satiričar među srpskim realistima i tvorac srpske satirične pripovijetke. Počeo je realističkim pripovjetkama iz seoskog života, ali je ubrzo počeo da piše satiru, stvorivši djela univerzalne vrijednosti - 'Stradija', 'Vođa', 'Danga', 'Mrtvo more', 'Kraljević Marko po drugi put među Srbima'.