Na današnji dan prije tačno 530 godina prvi put je u jednom spisu spomenuto ime grada Banjaluka. Ustvari, u ta doba Banjaluka i nije bila grad, nego malo ugarsko utvrđenje ispod kojeg je, vele istoričari, ipak postojala i mala varoš. Za prvo poznato spominjanje imena Banjaluke zaslužan je ugarski kralj Vladislav II Jagelovič. On je 6. februara 1494. godine izdao jednu ispravu na latinskom jeziku u kojoj se prvi put spominje ime našega grada. U tom dokumentu, Banjaluka se navodi kao malo ugarsko utvrđenje u sastavu novoformirane Jajačke banovine, koja je načinjena da bi se zaustavila dalja turska osvajanja. Utvrđenjem je tada zapovijedao izvjesni Đurađ Mikulašić. Dragocjeni dokument iz 1494. nalazi se u Državnom arhivu Mađarske, a promovisao ga je mađarski istoričar Lajoš Taloci. Taloci je u svom kultnom djelu iz 1916. naveo da je Banjaluka 1494. bila iza Jajca najvažniji i najtvrđi grad u kotlini Vrbasa, te da je ispod grada postojala varoš u kojoj se nalazio samostan nekog prosjačkog reda. Navodi i da su stanovnici te varoši, za vrijeme turske opasnosti, od mađarskog kralja dobijali pripomoć.