Rođen na današnji dan Anđelko Vuletić jedan od najznačajnijih bh pisaca modernoga doba

Anđelko Vuletić hrvatski i bosanskohercegovački književnik rođen je u Trebimlji kraj Ravnog na današnji dan 6 veljače 1933 godine. Studirao jugoslavistiku na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Zbog antisocijalističke djelatnosti izbačen je s fakulteta, otišao je u Skoplje i Beograd, gdje je 1958 završio studij. Radio je kao nastavnik u Modriči, u Sarajevu na Radničkom univerzitetu Đuro Đaković, i kao savjetnik u Skupštini SR BiH. Od 1993 živio je u Zagrebu. U romanu Gorko sunce 1956 bavi se tragičnom sudbinom malih ljudi i njihovom zarobljenošću strogim patrijarhalno plemenskim uređenjem u hercegovačkom podneblju. Provokativan sadržaj obradio je u romanu Drvo s paklenih vrata 1963 tematizirajući izopačenost ljudske naravi sposobne okrutno zlostavljati najbliže članove svoje obitelji. Poetičku promjenu donosi autobiografski roman Deveto čudo na istoku 1966 koji je osuvremenjena inačica antičkog mita o Edipu. I romani Dan hapšenja Vile Vukas 1980 i Jadi mladog karijeriste 1984 bave se simbolikom i mitskim ozračjem bosanskohercegovačkog okruženja. Tematski je po strani u Vuletićevu opusu roman Čudotvorna biljka doktora Engela 1989 radnja kojega se zbiva prvih dana Kraljevine SHS, a zamišljen je kao fiktivna autobiografija liječnika opsjednutog izumom lijeka protiv mržnje i zla u ljudima. Klesar Tadija Tegoba 1973 roman je za djecu. Alegorijski roman Dva hrama dvije razvaline 1994 priređen za tisak još 1969 bavi se kritikom komunističkog sustava. Roman Nadglednica djevojaka iz Moskve 2003 smješten je u Sarajevo u vrijeme jugoslavenske komunističke represije. Plamen i slamka 2006 prati intimnu dramu glavnog lika evocirajući doba velikih ideologija i revolucija. Poraz osvetnika 2009 radnja kojega se zbiva u doba opsade Sarajeva 1990 ih problematizira odnos žrtve i mučitelja. Pismo čitatelju 2013 refleksivni je roman o suočavanju sa smrtnošću. Pjesništvo mu je često psalmički intonirano, istodobno nadrealistički sklono kalamburima i jezičnim igrama, a teme i motivi kojima je zaokupljen slični su onima iz proznog izričaja - rodni zavičaj, politička i mentalna slika Balkana, rat, ideologija, egzistencija. Gramatika ili progonstvo 1961, Jedina nada 1962, Zmije odlaze s onu stranu svijeta 1967, Kraljica puteva 1968, Kad budem velik kao mrav 1977, Čempresi u zavičaju 1980, Križaljka za čitanje sudbine 1985, Pčela i metak 1995, Tajna večera 1997, Čitači vremena 2001, Svemirsko ogledalo 2002, Vražja igračka 2008, Konci i konopci 2011. Pisao je i pripovijetke Strijeljanje ustaše Broza 1998 i drame Andrija Hebrang Miljenik partije Buharin. Djela su mu prevođena, među ostalima, na francuski, nizozemski, finski, njemački, poljski, ruski i talijanski jezik. Dobitnik je Godišnje nagrade Društva pisaca Bosne i Hercegovine 1965 godine za zbirku pjesama Sedam vječnih pitanja i brojnih drugih nagrada i priznanja. Vuletić je umro u Zagrebu 21 listopada 2021 godine.